بیرونیت: تجربه سازندگی در بخش صنایع و معادن پس از دوران دفاع مقدس نشان داد که اگر صنعت و معدن کشور در آن دوره رشد کرد و سرعتی دوچندان گرفت، نتیجه حضور تکنوکراتهایی همچون حسین محلوجی در رأس وزارت معادن و فلزات، مدیریت چرخ صنعت توسط محمدرضا نعمتزاده و هدایت صنایع سنگین توسط هادی نژادحسینیان بود.
به گزارش بیرونیت، اکنون اما همه این مسئولیتها بر دوش سیدمحمد اتابک قرار گرفته است. پرسش این است: آیا او قادر است همزمان نقش محلوجی، نعمتزاده و نژادحسینیان را ایفا کند و بخش تولید و تجارتِ پساجنگ را دوباره بسازد؟
پاسخ منفی است. دلیل آن نیز عملکرد ۲۰ ماه گذشته اوست. در این مدت، بهجز عزل و نصبهای متعدد، اقدامی مؤثر در جهت توسعه بخش تولید و تجارت صورت نگرفته و به باور فعالان این حوزه، عملاً گامی پیشبرنده برداشته نشده است.
در این دوره نه تنها هیچ ابرپروژهای به بهرهبرداری نرسیده، بلکه حتی کلنگزنی قابلتوجهی نیز انجام نشده است.
در بخش معدن نیز کارنامه قابل دفاعی دیده نمیشود. سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی کشور نزدیک به چهار ماه بدون رئیس ماند و در نهایت مدیری از خارج از مجموعه وزارتخانه ـ که شناخت محدودی از اکتشافات معدنی و جغرافیای وزارت صمت دارد ـ به این سمت منصوب شد.
اتابک همچنین نتوانسته مشکل کمبود مواد منفجره را با وزارتخانههای مرتبط حلوفصل کند؛ نتیجه آن نیز این بوده که مسئولیت تأمین این مواد بهطور انحصاری بر عهده یک وزارتخانه دیگر قرار گرفته، اما آن وزارتخانه نیز قادر به انجام تعهدات خود نبوده است.
او همچنین توانایی جلوگیری از ورود برخی نهادهای خارج از وزارت صمت به عرصه معدنکاری سنگآهن را نداشته و نتوانسته قانون معادن را در این زمینه اجرا کند.
با وجود آنکه بارها از واگذاری پهنههای اکتشافی سخن گفته شده، تاکنون حتی یک متر از این پهنهها نیز واگذار نشده است.
اتابک مدیری حافظ وضع موجود است؛ مدیرانی از این دست جسارت لازم برای توسعه را ندارند و معمولاً میکوشند خود را از درگیر شدن با نهادهای دیگر ـ برای پیگیری منافع بخش تولید و تجارت ـ دور نگه دارند.
او نه خلاقیت، شهامت و جسارت محلوجی را دارد، نه از تسلط و شناخت نعمتزاده بهرهمند است و نه نفوذ نژادحسینیان را در اختیار دارد.
ممکن است در صنعت خودرو گفته شود که واگذاری ایرانخودرو از دستاوردهای اوست، اما چنین باوری درست نیست؛ چرا که این واگذاری نتیجه اراده نظام و اقدامات تسهیلگر وزارت اقتصاد بوده است. حتی وزارت صمتِ اتابک نهتنها با واگذاری ایرانخودرو همراه نبوده، بلکه در مسیر واگذاری سایپا نیز مانعتراشی کرده است.
به نظر میرسد اداره بخش صنعت، معدن و تجارت در دوره پساجنگ ـ با توجه به حجم تخریب رخداده ـ نیازمند فردی سیاستگذار، دارای تیم اجرایی قوی و برخوردار از توانایی بازگرداندن بخش تولید کشور به وضعیت پیش از جنگ است.
در چنین شرایطی لازم است مدیری جسور، دارای سواد مالی، مقبولیت در بخش، اقتدار و توانمندی در رأس این وزارتخانه قرار گیرد تا بازسازی با هزینه کمتر و در زمان کوتاهتر انجام شود.
مطالب مرتبط
