به گزارش بیرونیت، در این میان، فعالان بخش معدن و صنایع معدنی نه‌تنها به تعطیلی اجباری تن ندادند، بلکه تلاش خود را دوچندان کردند تا صنایع پایین‌دستی با کمبود مواد اولیه مواجه نشوند. شرکت‌های پیمانکار معدنی نیز حتی برای یک روز تولید را عقب نگاه نداشتند و در سخت‌ترین شرایط، مسئولیت خود را در قبال اقتصاد کشور فراموش نکردند.
تشکل‌های بخش خصوصی معدن و صنایع وابسته به آن هم در کنار فعالیت اقتصادی، مطالبه‌گری را رها نکردند و مدام به مسئولان هشدار دادند که اگر موانع تولید کاهش نیابد و چرخ بخش خصوصی از حرکت بایستد، تأمین کالا و خدمات کشور با مشکل روبه‌رو خواهد شد.
واقعیت این است که در روزهای سخت، این بخش خصوصی بود که بار بزرگی از تأمین نیازهای جامعه را بر دوش کشید و نشان داد می‌تواند شریک قابل اتکایی برای عبور از بحران‌ها باشد. تجربه جنگ ۴۰ روزه بار دیگر ثابت کرد هرجا میدان برای فعالیت بخش خصوصی فراهم شود، اقتصاد کشور تاب‌آوری بیشتری خواهد داشت و زندگی مردم کمتر آسیب می‌بیند.
اکنون پرسش اصلی اینجاست؛ آیا دولت از این تجربه درس خواهد گرفت؟ آیا وقت آن نرسیده که نقش بخش خصوصی نه فقط در شعار، بلکه در عمل نیز جدی گرفته شود؟ قدردانی واقعی از بخش خصوصی، تنها در گفتن یک خسته‌نباشید خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در اعتماد، کاهش موانع و سپردن سهم بیشتری از اقتصاد به فعالانی معنا پیدا می‌کند که در سخت‌ترین روزها کنار کشور ایستادند.